Giriş ve Amaç: Önceki çalışmalar güvensiz bağlanma stilleri ile nomofobi (NMP) arasındaki ilişkileri ortaya koymuş olsa da, bu ilişkinin altında yatan psikolojik mekanizmalar yeterince araştırılmamıştır. Bağlanma kuramına dayanan bu çalışma, ergenlerde bağlanma stilleri ile NMP arasındaki ilişkide okula aidiyet ve yaşam doyumunun aracı rollerini incelemektedir.Yöntem: Çalışma, bir çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğinden seçilen 12 ile 18 yaşları arasındaki 230 ergen ile yürütülmüştür. Katılımcılar, Kişilerarası İlişkilerde Bağlanma Stilleri Ölçeği (KİBSÖ), Nomofobi Ölçeği (NMP-Ö), Okul Aidiyet Ölçeği (OAÖ) ve Yaşam Doyumu Ölçeği’ni (YDÖ) doldurmuşlardır.
Bulgular: Aracılık analizi, kaygılı bağlanmanın daha düşük okula aidiyet (β = 0,036, p = 0,043) ve yaşam doyumu (β = 0,059, p = 0,014) yoluyla NMP ile ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Benzer şekilde, güvenli bağlanma daha yüksek okula aidiyet (β = -0,054, p = 0,037) ve yaşam doyumu (β = -0,056, p = 0,013) aracılığıyla daha düşük NMP ile ilişkili bulunmuştur. Kaçıngan bağlanma ise NMP ve aracı değişkenlerle anlamlı şekilde ilişkili bulunmamıştır.
Sonuç: Bulgular, ergenlerin bağlanma stillerinin, okula aidiyet ve yaşam doyumu aracılığıyla NMP üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. Sosyal bağlılık ve algılanan yaşam bütünlüğünü geliştirmeye yönelik okul temelli psikososyal girişimlerin tasarlanması, özellikle kaygılı bağlanma stiline sahip ergenlerde, NMP riskini azaltmaya yönelik gelişimsel olarak uygun bir yaklaşım sunabilir.
Anahtar Sözcükler: Bağlanma stilleri, ergenler, nomofobi, okula aidiyet,